« تمام اين اسرار را كه عبدالبهاء به صرف اعتماد و راستى و درستى من ، مكتوم نمىداشت ، افشا نمىنمايم تا گذشته از اينكه نفس عمل محمود و ممدوح نيست ظن او نيز بر امانت من نزد اهل خرد فاسد نگردد و هم در نزد آزادمردان از مردى و اهليت دور نباشم » « 1 » . صبحى در كتاب اول خود توجه ويژه‌اى به مباحث بنيادى و اعتقادى دارد كه در تاريخچه‌ى پيدايش بهائيت و معتقدات بهائيان و در مبانى اعتقادى اسلامى ، به تبيين و تشريح حقايق پرداخته است و ضمن بيان خاطرات دوران وابستگى خود به بهائيت ، شاخصه‌هاى اعتقادى اسلامى را به عنوان رهائىبخش انسان و برترين مبانى دينى به خواننده‌ى خاطرات عرضه مىدارد . تا بلكه خوانندگانى كه بهائى هستند از اين رهگذر پى به بىبنيانى عقايد خود ببرند و با عقايد مستحكم اسلام آشنا گردند . صبحى پس از گذشت بيست سال از انتشار « كتاب صبحى يا خاطرات زندگى » در سال 1332 ، « پيام پدر » « 2 » را منتشر كرد . كتاب « پيام پدر » را مىتوان جلد دوم خاطرات صبحى دانست گرچه شباهت‌هايى در برخى از فرازهاى آن هست ، ولى شرايط زمانى و مكانى راوى موجب شده است كيفيت و كميت بيان در « پيام پدر » ، متفاوت از خاطرات قبلى باشد . در « كتاب صبحى » او بيشتر بر آن است تا ضمن بيان خاطرات خود ناراستىهاى بهاييان را بيان داشته و دلايل و براهين عقلى و نقلى خود را براى روىگردانى از بهاييت طرح نمايد . در اين خاطرات گزارش‌ها و روايات از مراكز بهاييت با مرگ عبدالبهاء ناقص مىماند كه در « پيام پدر » اين بخش تكميل مىشود . قلم صبحى با

--> ( 1 ) . كتاب صبحى يا خاطرات ، ص 27 . ( دراينجا و موارد بعدى ، استنادها به چاپ چهارم كتاب‌هاى خاطرات صبحى است كه در سال‌هاى پيش از انقلاب توسط ما به چاپ رسيده است و البته همة اين مطالب در متن چاپ و حروفچينى جديد مجموعه كامل ، عيناً نقل شده است . ) ( 2 ) . اين كتاب هم در خرداد سال 1357 در تهران توسط اينجانب و با نام مستعار « ابو رشاد » تحت عنوان « اسناد و مدارك صبحى درباره بهائىگرى » منتشر گرديده است .